Toda la cultura y la historia del Occidente cristiano están plasmadas en su cocina. La austeridad y la prohibición engendran pronto transgresión, y reyes, guerreros, obispos y poblaciones enteras, desde hace veinte siglos, no han hecho sino desobedecer de manera sistemática las leyes de la templanza para esmerarse en satisfacer unos gustos, deleites y placeres cada vez más sofisticados. Con humor y erudición, Álvaro Cunqueiro vuelca sus vastos conocimientos del arte culinario y también sus invenciones: porque el hombre civilizado ha puesto mucha más imaginación en la cocina que, por ejemplo, en el amor o en la guerra.
Álvaro Cunqueiro (Mondoñedo, 1911 - Vigo, 1981) dedicouse desde moi novo á literatura e ao xornalismo. A súa obra abrangue todos os xéneros e os máis diversos temas, desde a poesía ao libro de cociña, pasando pola narración e o drama. Dotado dunha singular fantasía e dunha extraordinaria capacidade de fabulación, Cunqueiro anovou fondamente a literatura galega. A súa mestría lingüística, o seu libérrimo uso das convencións literarias, o poder que a súa literatura lle asigna á imaxinación, a integración de distintas tradicións culturais e estilísticas nun todo novidoso e persoal fixeron do autor de obras como Merlín e familia, As crónicas do sochantre, Os outros feirantes, Don Hamlet, Herba de aquí e acolá, Si o vello Sinbad volvese ás illas..., Escola de menciñeiros, Tesouros novos e vellos, unha das figuras máis importantes da historia da literatura galega que, ademais, conta con múltiples traducións a outras linguas.
Saber máis »
