O presente continuo é o tempo verbal do permanente correr, aparentemente inapreixable porque en canto se toca, convértese automaticamente en pasado. É o tempo do constante movemento, da vida que non cesa, do latexar das relacións que perduran fronte a ventos e mareas, fronte a maremotos, mesmo.
Mais se cadra hai xeitos de apreixalo, de abrazalo, de entendelo nun contexto. A través dos ecos de gravacións, que foron nun momento o inmediato e que de socate volven e forman ondas novas de presente. Presente continuo é esa gravación atopada no camiño por quen viviu e se detén a esculcar. Unha gravación que marca os dez anos daquela primeira viaxe á India en 1994, da relación cambiante e fluída con lugares que xa non definen ben os nomes coñecidos, con culturas, con persoas, con formas de vida que son xa parte do cotián, do ser afortunadamente descentrado. Novamente, o tempo xoga con nós e escoitamos esa gravación no presente que marca os case vinte anos de enguedellarse coa outra, porque o tempo nunca se detén.
Presente continuo é a voz que tenta lembrar que o pasado só ten relevancia cando permite construír un presente diferente.
María Reimóndez é tradutora e intérprete de profesión e feminista por convicción. O seu primeiro libro publicado foi o poemario "Moda Galega" (2002), ao que regresou nunha reescrita dez anos máis tarde en "Moda Galega reloaded" (2013) e posteriormente publicou "kleinigkeiten/cousiñas" (2013), "Presente continuo" (Xerais 2013) e " Galicia en bus " (Xerais, 2018), Premio Johán Carballeira 2017. Como narradora, é autora das seguintes novelas: "O Caderno de Bitácora" (2004), premio de novela Mulleres Progresistas 2003; "O club da calceta" (Xerais 2006), finalista do Premio Xerais de Novela 2005, Premio Arcebispo San Clemente 2007, traducida ao castelán, italiano e francés, e adaptada á escena por Teatro do Morcego e ao cine por Ficcións; "Pirata" (Xerais 2009), traducida ao italiano; "En vías de extinción" (Xerais 2012), traducida ao castelán, coa que iniciou a serie " Ciclo dos elementos " ; "Dende o conflito" (Xerais 2014), Premio Xerais de Novela; "A música dos seres vivos" (Xerais 2015); "A dúbida" (Xerais 2016), XIV Premio La Voz de Galicia de Novela por Entregas e " As cousas que non queremos oír " (Xerais, 2017). No ámbito da literatura infantil é autora de "Usha" (Xerais 2006), finalista do Premio Merlín 2005; "Lía e as zapatillas de deporte" (Xerais 2008); "O monstro das palabras" (Xerais 2009); "Volvo! O regreso de Usha" (Xerais 2014); e "Corredora" (Xerais 2017). Como ensaísta publicou "A alternativa está aquí" (Xerais 2014), en coautoría con Olga Castro, o libro "Feminismos" (Xerais 2013) e " Corpos exorbitantes " (2017), Premio Xohana Torres de Ensaio. En 2015 a AGE concedeulle o Premio Xosé María Álvarez Blázquez ao autor/a do ano. É fundadora da organización non gobernamental de cooperación ao desenvolvemento Implicadas/os no Desenvolvemento, que leva traballando desde o ano 1998 na India e en Etiopía en proxectos de desenvolvemento integral cun claro compromiso pola superación da discriminación de xénero como base do desenvolvemento perdurable. O seu relato "A esencia da cidade ' ' pode ser descargado en pdf: http://blog.xerais.gal/wp-content/uploads/2016/11/A_esencia_da_cidade.pdf
