"Son koblai, da tribo de Zalb. Son iraquí e musulmán. Son árabe. Son Khaled ben Sayiam, cidadán do mundo. " " Irmán do vento, a novela de M. Lourenzo González, gañadora do Premio Merlín 2003, é a historia de Khaled, un rapaz dunha apartada aldea do Iraq que, coma outro rapaz calquera, ten unha familia, ten amigos, unha casa, unha vida, ten un amor, ten proxectos. Ata que, de repente, a guerra. Irmán do vento é a crónica da destrución inexorábel de todo canto Khaled é e de canto soña ser. Irmán do vento é tamén a narración emocionante da loita contra ese destino imposto e pola recuperación da dignidade e da esperanza."Irmán do vento" é, pois, unha novela de aventuras, na que empregando dous narradores, un que introduce a acción e outro que é o protagonista, conta o que lle acontece a Khaled, un rapaz iraquí no medio da recente guerra. A acción transcorre, pois, en dous tempos; no primeiro un dos narradores dá conta de como o protagonista da historia entra na súa vida, e tempo despois se reencontra con el, para darlle a súa voz e relatar as condicións de vida do seu pobo en tempos de guerra. A novela reflicte cómo a infancia, o. sector máis inocente da sociedade, vive un conflicto bélico e sofre as súas consecuencias máis duras, sen ser consciente das causas nin das circunstancias nas que se desenvolve.
Manuel Lourenzo González (Vilaboa, Pontevedra, 1955) é licenciado en Pedagoxía e catedrático de Lingua Galega e Literatura. Como escritor, publicou os libros de relatos para adultos " Algúns outros " (1991); " Da esfinxe " (1992); " As paisaxes compartidas " (1996), Premio Carvalho Calero; " Noites de papel " (1997), Premio Café Dublín; " Infidelicidades " (2002), Premio Narrativas Quentes; e as novelas " Arqueofaxia " (Xerais 1995), Premio Manuel García Barros; " O xardín das pedras flotantes " (Xerais 2008), Premio Xerais de Novela; Atl (Xerais 2012), Premio Blanco Amor de Novela, e " Cegoñas ao fondo da ría " (2015). No ámbito da literatura xuvenil, é autor das novelas " No outono das fragas " (1995); " Tanis I o Mocos " (Xerais 1998); " O que é a vida " (Xerais 2001); " Estanislao, príncipe de Sofrovia " (Xerais 2002); " Irmán do vento " (Xerais 2003), Premio Merlín e Premio Frei Martín Sarmiento; " Ela atopa un nome " (2005); " Unha pantasma no colexio " (2006); " O día despois do día " (2007); " Mundo Arb " (2011), Premio O Barco de Vapor; " Flor de área " (Xerais 2013) e " Ceiba de Luz " (Xerais 2017), Premio Jules Verne de Literatura Xuvenil; algunhas das cales foron traducidas ao castelán. Como autor de libros infantís, publicou " Animais de compañía " (1998), seleccionado para o catálogo White Ravens 2000; " O patadón " (2001 Xerais); " Piñeco " (2004), e unha versión do clásico " A leiteira " (1999). No campo do teatro, é autor de " Auto do Entroido " (1995), Premio O Facho e " A música da noite " (2001), Premio Estornela. Ademais, ao longo destes anos participou en numerosos libros colectivos, como " Muralla de Cresconio 2 " , " Galicia Solidariedade " , " Premios Pedrón de Ouro 1990-1991 " , " Unha liña no ceo. 58 narradores galegos " , " Novo do trinque " , " Contos de chistes, portas e sorrisos " , " Educación e Paz III. Literatura galega pola paz " , " Limiaxinacións " , e en publicacións periódicas, entre as que destacan as súas colaboracións na revista de humor " Retranca " (anos 2007- 2010). É coautor de libros para o ensino da lingua e a literatura na ESO (Xerais 1995-1998) e autor de artigos e textos de moi diverso carácter.
