«Las propias opiniones sobre nuestras vidas cambian todo el tiempo, difieren a edades diferentes. Si yo hubiera escrito un relato sobre mí a los veinte años, habría sido un documento beligerante y combativo. A los treinta, confiado y optimista. A los cuarenta, repleto de culpa y justificaciones. A los cincuenta, confuso e inseguro. Pero a los sesenta y más allá aparece algo nuevo: comienzas a ver tu primer yo a una gran distancia. Cuando eres capaz de regresar a los diez años, a los veinte años, a cualquier edad que desees, ves a esa niña, a esa joven mujer, como alguien casi distinto. Te alejas volando de lo personal. Has recibido ese gran regalo que da hacerse mayor: objetividad, impersonalidad.»
Doris Lessing
Doris Lessing (Kermanshah, Irán, 1919), a súa obra literaria ten moito de autobiografía, inspirándose na súa experiencia africana, na súa infancia, nos seus desenganos sociais e políticos. Os temas plasmados nas súas novelas céntranse nos conflitos culturais, as flagrantes inxustizas da desigualdade racial, a contradición entre a consciencia individual e o ben común. En 1962 publica a súa novela máis coñecida, O caderno dourado, que a catapultou á fama converténdoa na icona das reivindicacións feministas.
É autora dunha extensa obra narrativa e dunha celebrada autobiografía en dous volumes, Under my Skin e Walking in the Shad. Na súa obra máis recente, Alfred and Emily, conta a historia da súa nai e de seu pai combinando dous puntos de vista opostos: o real e o ficticio.
En 2007 recibiu o Premio Nobel de Literatura pola súa «capacidade para transmitir a épica da experiencia feminina e narrar a división da civilización con escepticismo, paixón e forza visionaria».
