Relatos sobre los límites de la humanidad futura.
Primo Levi escribe estos cuentos de corte científico-fantástico durante la Guerra Fría, en un momento en que el clima de incertidumbre y la visión apocalíptica del futuro condicionan cualquier reflexión sobre los usos y abusos de la tecnología. En ellos, aborda temas varios y variopintos: algunos tratan de la huella que el hombre deja en el mundo por la vía de la industrialización y el desarrollo tecnológico; otros, la alienación del individuo y el impacto sobre la naturaleza.
Primo Levi (Turin, 1919 - 1987). XV. mendeaz gero Piamonten kokaturiko familia judu batean jaioa. Gerra bete-betean, 1941ean, bukatu zituen Kimika ikasketak. 1943an, partisanoekin bat egin zuen, eta berehala atxilo hartu zuten faxistek. Auschwitzera deportaturik, bertan bizi izan zuen gerraren azken urte ikaragarria, nazientzat esklabo gisa lan eginez. Gerra bukatu eta, aske, Italiara itzuli zenean, kimika lanetan atera zuen bizibidea. Hala ere, bizi izandako infernu hura bere barruan eraman zuen bere buruaz beste egin zuen arte, eta bere literatur jarduna estuki lotua ibili zen Auschwitzen bizi izandako infernuaren lekukotza emateari. Hori du gaia bere trilogia famatuak: Hau gizon bat bada (1947); Suetena (1963) eta Hondoratuak eta salbatuak (1989). Horrez landa, narrazio aipagarrienak: Historia naturalak (1966), Sistema periodikoa (1975), Izar giltza (1978), Orain ez bada, noiz? (1982).
